Autoebaluazioa: Zer ikasi dut ?

Irakasle funtzioa ikasgaia nuela irakurri nuenean, ez nuen idearik ere ez zer ikasiko nuenari buruz. Ez nekien nola emango ziren klaseak edo lan asko egin beharko ziren ez ezer.  Orain, ikasgai honekin bukatzean zerbait argi ikusten dut: Irakasle izaten irakatsi digu. Ikasle mentalitatea ezabatu behar izan dut eta irakasle mentalitatea barneratu. Jada ikasle garelako, baina baita irakasle ere.

Lanei buruz hitz egiten, esan beharra  ikasgaiarekin hastean pentsatu nuela ez zirela lan gehiegi egin behar, baina denborak aurrera egin ahala ikusi dut ez dela horrela izan: Hala ere, hori ona izan da egunero lan egiteko ohitura har nezan.

Egin genuen lehenbiziko lana blog-a sortzea izan zen. Ordura arte ez nuen inoiz blog bat izan eta beraz hasiera zaila izan zen niretzako gutxienez. Hala ere, praktikarekin hobeto maneiatzen dut, nahiz eta orandik zailtasunen bat izan. Blog-ak ez zuelako ezertarako balio pentsatu nuen baina sarrerak egin ahala ikusi nuen informazioa bilatzearekin batera eta sarrerak egitearekin batera gauzak ikasten nituela hezkuntzari buruz.

Hezkuntzari buruzko legeak ikusi genituenean lan gogorra zela iruditu zitzaidan, ehunka artikulu baitzeuden irakurtzeko, baina lana egin ondoren, erabilgarria iruditu zitzaidan gaur egungo hezkuntza ulertzeko eta historian zehar egon diren aldaketak ulertzeko, eta baita LOMCE-ri buruz ikasteko ere bai.

Pigmalion efektua aztertzea izan zen hurrengo lana. Lan interesgarria iruditu zitzaidan. Bertan ikusi eta ikasi nuen etiketak ezabatu egin behar direla eta gure gorputzak ere seinaleak bidal ditzakeela gure ikasleei, bai positiboak eta baita negatiboak ere.

Irakasleari elkarrizketa egiteko ordua heldu zenean ez nuen ulertzen zertarako izango zen erabilgarria elkarrizketa hori. Tontakeria zela pentsatu nuen, eta ez zitzaidan ideia hori asko gustatzen. Erabat okertuta nengoen. Ikasgai osoan egin dudan lanik erabilgarriena izan da. Elkarrizketa honen bitartez ikasi nuen zer zen irakasle izatea. Gainera, irakasle izaten eskolan ikasten dela ikusi nuen, ez magisteritza eskolan. Esperientziak egiten ditu irakasleak irakasle onak, ez unibertsitatean izandako notak edo bertan ikasitakoak. Hainbat gauza erabilgarri ikasten dira, baina betan irakasle izaten eskola batean ikasten da. Hori, irakasle ona denak bakarrik esan dezake.

Etengabeko formakuntzari buruzko lana egingo genuela erabaki  genuenean, egia esan, zerbait gehiago espero nuen. Ez nuen ez nekien ezer ikasi , eta ondorioz ez zitzaidan emankorra iruditu. Besteen gaiak interesgarriagoak irudi zitzaizkidan eta lan horietatik bai ikasi nuen, baina etengabeko formakuntzari buruz ez. Beraz, beste gai bat aukeratu behar genuela uste dut, interesgarriagoa izan zedin.

Azkenengo lana, tutoretzari buruzko lana izan da. Lan hau interesgarria iruditu zait, benetan erabilgarria dela ikusi dudalako, irakasle garenean erabilgarria izango delako. Tutoretza bat egiten ikasi nuen eta asko ikasi dudala iruditu zait. Jose erabili genuen tutoretza kasua aztertzeko eta rol-playing baten bidez egin genuen.  Beraz, esan behar dut irakaslearekin izandako elkarrizketa eta lan hau izan direla lan emankorrenak.

Beraz, kontzeptu mapan eta testuan ikus daitekeenez, gauza asko ikasi ditut irakasgai honetan, irakasgai hau ezberdina izan delako. Besteak teoria hutsa dira, baina irakasgai hau da, irakasleen errealitatera gehien hurbiltzen gaituena, eta horregatik izan da erabilgarria.

Autoebaluazioa; Ikasitakoa

Hasteko, esan beharra dago, ikasgai honetako asmoa zen ikasle bat izatearena alde batera ustea, irakasle perspektiba bat hartzeko. Lanak aurrera joan ahala, uste dut irakasle baten papera hurbiletik ikusi dudala. Lanak egiterakoan gakoa zen irakasle ikuspuntutik egoera ikustea, azkenean emandako lana ona izateko.  Azken finean hori izango da gure etorkizuneko lanbidea eta ezinbestekoa da lehen bai lehen txip aldatzea.  Beste aldetik, azpimarratu nahi dut taldeko lana duen garrantzia, ez bakarrik  ahalik eta nota hoberena lortzeko, baizik eta taldeko kide guztien iritzia errespetatzeko, pieza guztiak beharrezkoak baitirelako  talde baten egituran.

Orain Irakasle funtzioan  ikasitako guztiaren laburpena egingo dut, Blogarekin hasi genuenetik tutoretza lanaren arte. Azkenean kontzeptu mapa baten bidez ikasitakoa gehiago laburtuta igoko dut.

Hasi bezain pronto blog bat eratu behar izan genuen lanak bertan igotzeko. Metodo hau niretzat ezezaguna zen, inoiz ez dudalako blog baten erabilera egin. Zorionez bere erabilera oso erraza da eta azkar ikasi genuen nola maneiatu blogean igotako informazioa. Blogean hainbat gaiei buruz hitz-egin dugu, hezkuntzan egindako murrizketatik , hezkuntza sisteman aldatu beharreko metodologietara. Blogean idazterakoan, aurkitutako informazioa, bai bideoen bidez bai idatzitako artikuluen bidez, garrantzitsua izan da irakaskuntza hau hobeto ulertzeko eta hezkuntzari buruz ezagupen handiago edukitzeko.

Geroxeago Pigmalioen efektuari buruz hitz-egin genuen.  Lan honen  bidez ikasi nuen aurreiritziak eta etiketak saihestu behar direla, ume guztiak kapazak baitirelako zerbait egitera benetan proposatzen dutenean. Horretarako irakasleak ume guztiak motibatu eta berdin tratatu behar ditu. Ume guztien emaitzak egokiak izateko hezitzailearen funtzioa gakoa da. Honek  daukan usteak edo itxaropenak  umeengan ondorioak izaten ditu eta jarrera hori kontrolatu behar du umeen potentzial guztia kanpora ateratzeko.

Ondoren irakaslearekin elkarrizketa egin genuen.  Niretzat hausnarketa moduan oso onuragarria izan zen,  hurbiletik ikusi nuelako  irakasle baten egoera. Elkarrizketa egin baino lehen pentsatu nuen ez zela ezertarako balio baino guztiz okertuta nengoen eta asko ikasi nuen elkarrizketatik.  Aholku oso gomendagarriak jaso aparte erlazio on bat egin nuen irakaslearekin eta zalantzak izaterakoan orain dakit nora jo.

Duela gutxi etengabeko formakuntzaren inguruan lan egin genuen. Aukeratutako gaia balio zigun gai honi buruz gehiago jakiteko, errubrika eta horma-irudi bat nola egin behar den jakiteko eta beste taldeak egindako lanekin gurearekin konparatzeko. Formakuntzaren mundua oso zabala da eta oportunitatez beteta dago.  Gainera arlo askotan sakondu egin ahal da, ez bakarrik teknologia berrien erabileraz edo hizkuntzenetan.  Egindako azkeneko lana tutoretzarena izan da. Ariketa hau baliogarria izan zen bilera bat nola antolatu behar den jakiteko eta gurasoen eta irakaslearen ikuspuntuak et jarrerak ikusteko. Lan honi buruz egin beharreko ariketa lagundu digu gure erruak ikusteko eta gure buruekin kritikagoak izateko.

Amaitzeko, argi dago ikasgai honetan ikasitakoa ez dela izan zerbait teorikoa baizik eta etorkizunean praktikan eraman beharreko jarrerak irakasle on bat izateko. Azpimarragarriena da umeak heztearen garrantzia eta irakasleak izan beharreko portaera umeekin, eduki eta baloreak modu hoberenean irakasteko.

Zer eta nola ikasi dut

 

Irakasle funtzioaren ikasgaia neukala ohartu nintzenean izenarengatik banekien irakasleak duen papera eta jokaerak bertan ikasiko genituela.Ideia hori neure buruan nuelakoan interesgarria eta asko ikasteko nuela pentsatzen nuen eta baita ez zirela lan oso konplexuak izango.

Alde batetik, arrazoia neukan baina bestetik okertuta nengoen.Ez nekien nola emango ziren klaseak,nola ikasiko genuen edo nola irakatsiko zigun irakasleak,hau da , irakaslearen metodologia zein zen.Irakasle funtzioaren bi klasetan egon ostean, konturatu nintzen teknologia berriei erabilpen handia ematen zitzaiola eta zailtasunak handiagotu egin ziren mundu teknologikoan beti nahiko galdua egon naizelako.

Teknologia berrien eredu da ikasgaia egunerokotasunean eramatea egiten digun blog-a.Blog honen erabilera irakasle paperean kokatzea egin dit ikasle izatetik irakasle hipotetiko batera pasatzera egin didana.Bertan, lan modularrarekin batera,gure burua formatzeko eta hezkuntzari ( segregatua , mistoa, beste herrialde batzuetako hezkuntza … )buruz gehiago jakiteko hainbat artikulu irakurri genituen.Artiku hauetan esperimentuak ere bazeuden(rosenthal esperimentua) non ikasleen motibazioa guztiz beharrezkoa dela ikaslea emaitza onak ateratzeko. Artikuluak irakurtzearen metodologia nahiko egokia iruditzen zait erreflexiorako eta hezkidetza hobeto ezagutzeko baina batzuk ingeles ziren eta hori niretzat beste oztopo bat zen.

Teknologia berri hauetaz gain beste asko ere erabili ditugu.Irakasle eredugarri bati elkarrizketa egiterakoan nire mugikorreko grabagailua erabili nuen orain arte hauxe nuenik ere ez nekienean.Elkarrizketa honen bitartez irakaslearen egoeran gehiago barneratu nintzen eta irakasle bat zer den hobeto ezagutu nuen.Tutoretza lantzerakoan ere teknologia berriak erabili genituen.Guk Joseren kasua (Sansomendiko ikasle bat) hartu genuen non gurasoekin egin beharreko bilera bideo baten bitartez filmatu egin genuen eta honetaz gain, bilera deialdi bat eta gure lanaren kritika nola egiten den ere ikasi egin genuen. Umeen ebaluazioa, notak eta portaerak haiei transmititzeko.Kasu honetan ikasi nuen tutorearen zeregina eta jarrerak zeintzuk diren eta edozein arazoren aurrean gurasoekin  hitz egin behar dela eta irtenbide bat lortu beharra dagoela. Esandako guztia, antzerki edo rol playing baten bitartez egin genuen,  talde lanaren alde eginez modu oso praktiko batean.

Bukatzeko, esan beharra daukat gauza asko ikasi ditudala ikasgai honeta baina guztiz garrantzitsua izan dena izan da talde lana sustatzea.

 

Autoebaluazioa: Zer ikasi dut ?

Ikasgai honetan hainbat lan egin izan behar ditugu, eta lan hauek eginaz beste hainbat gauza ikasi ditugu ere. Niri dagokidanez, lan bakoitzarekin ikasitakoa aztertu baino lehen, gustatuko litzaidake esatea ikasgai honek, generalean gauza bat irakatsi didala beste guztien gainetik: Irakasle izaten, irakasle bezala pentsatzen alegia. Unibertsitatera sartzerakoan ikaslea nintzen, eta ikasle baten antzera pentsatzen nuen; gaur egun ere banaiz ikaslea, baina egindako lan guztiei esker eta irakaslearen intsistentziari esker (berak beti esaten zigun irakasle ikuspegitik egiteko lanak, eta ez ikasle ikuspegitik) ikasle-pentsaera hori alde batera uztea lortu dut, eta lanak irakasle baten perspektibatik ikustea lortu dudala uzte dut.

Lan konkretuetaz hitz egin behar badugu, kurtso hasieran egindako lanekin nola ez, blog bat eratzen eta maneiatzen  ikasi nuen, baina irakaskuntza edo hezkuntza ikuspegitik, blogean tratatutako hainbat gaiei buruz informazio gehiago edukitzeko balio izan dit egindako lana, adibidez irakasle roboten inguruan, murrizketen inguruan edo duela urte batzuk honako irakasleen estatusaren jaitsieran. Hasieran egin genituen lanen artean ere hezkuntza legeen alderaketen lana aurkitu dezakegu. Lan honi esker 2010eko dekretuaren ondorioz izandako legeen hainbat aldaketa ere ikasi dut, nahiz eta gaur egun informazioa hau ia ahaztuta eduki. Azkenik, hasierako lan ez hain “potolo” hauek egiterakoan ikasi nuena, guretzako irakasle ona zanaren lana egin genuenean hain zuzen ere, zera izan zen; niretzako irakasle on bat nolakoa den jakiten (gerora nik erabili dezakedana nire irakasteko eran), eta hezkuntzako legeek jartzen dituzten “oztopoak” lan hau nahi ez bezala burutzeko, eta nola klaseak dinamikoak egin goitik eskatzen den kurrikuluma betez.

Ondoren Pigmalion efektuaren inguruan aritu ginen; zer zen efektu hau eta zer ondorio ekar zitzakeen hezkuntzan aztertu genuen. Lan honen inguruan, oraintxe azaldu bezala, Pigmalion efektua zer zen ikasi nuen, zer zenari buruzko ideia bat baneukan baina efektu hau eta honen ondorioak hobeto ezagutzeko balio izan zidan lan honek, hezkuntza dituen ondorioak batez ere. Gainera, arazo hauek nola ekiditzen, edo behintzat ekiditzen saiatzen, ikasi nuen, naiz eta nik aipatutako metodo batzuk nahiko utopikoak izan 25 umeko ikasgela baten barruan. Beraz, lan honekin ere ulertu izan zuen beti ezin dela batek pentsatua duena egin  klase batean, daukazun materia eta denbora askotan ez duelako uzten.

Gero irakaslearekin izandako elkarrizketaren lana etorri zen. Elkarrizketa hau benetan oso onuragarria eta batez ere emankorra izan zen. Hezkuntzarekin zer ikusia zuten hainbat gaiei buruz aritu ginen denbora luzean zehar eta hau erabilgarria izan zen gai horiei buruz beste ikuspegi bat ezagutzeko, munduaren barruan hainbat urte daraman pertsona baten iritzia. Gainera bere esperientziak kontatu zizkidan eta horrela etorkizunean aurkituko dudanaren irudikapen erreal eta ez idealizatu bat egin ahal izan nuen. Ikasi nuen irakaslearen lana lanbide oso polit bat dela, baina oso neketsua ere. Klasetik kanpoko faktoreek (umeen familiak, ikastetxearen politika, lan kideak…) ere irakasle lanarengan ere kristoren eragina daukatela ikasi nuen. Esan dezakegu lan honek, hasieran aipatutako irakasle bezala pentsatzearen ideia horri mesede handia egin ziola, azkenean bi irakasleren arteko elkarrizketa bat bezala hartu baikenuen.

Lan modularrari begira ere hainbat testu irakurri eta aztertu genituen, gerora mapa kontzeptual bat egiteko. Hau egiterakoan, nola ez, mapa kontzeptualak egiten ikasi genuen, baina lanaren edukiei dagokienez, beste herrialde batzuetan hezkuntzan generoa nola tratatzen den ikasi nuen. Hezkidetzaren gaia landu eta honi buruzko datu batzuk ezagutzeko balio izan zidan.

Etengabeko hezkuntza delakoa izan zen hurrengoko lana. Gai honen inguruan nahiko lan egin genuen eta hainbat gauza ere ikasi nituen. Guk aukeratutako lana etengabeko formakuntza izan zen eta gai hau prestatzerakoan ondorengo gauzak ezagutu eta ikasi nituen: Zer den eta zertarako balio duen etengabeko formakuntzak, hezkuntzan (irakasleentzako) zer garrantzi duen, nola lor daiteke, zer erakunde edo programa dauden hau lortzeko, etengabe formatzeko dauden zailtasunak zeintzuk diren… Era berean, horma-irudi bat egin behar izan genuen, eta horrelakoak egiten ere ikasi nuen.  Honekin batera errubrika bat egin behar izan genuen. Hau egin baino lehen nik ez nekien zer zen errubrika bat, beraz lan honetan errubrika bat zer den, nola egiten den eta gero haren arabera baloratzen ikasi dut. Besteekin egindako mintegietan berriz, besteek aukeratutako gaiei buruz asko ikasi nuen; adimen anitzak, motibazioa, euskararen erabilera, disziplina eta sentimenduak izan ziren landutako gaiak. Gerora, besteek gure gaiaren inguruan ikasitakoaren ebaluazioa egin izan behar genuen, ondorioz, lan honekin ebaluatzen ere ikasi dut, bai besteen lan baita nire lan propioa ere irakasle bezala.

Egindako azken lana tutoretzarena izan da. Lan hau oso emankorra izan da ere, egoera erreal bat simulatu dugulako, edo behintzat hori egiten saiatu gara. Hasteko guk ezagutzen genuen ume baten kasu hartu eta aztertu behar izan genuen. Ni ikasketa komunitateetan nabiltzan ikastetxetik aukeratu genuen umea, beraz ni izan nintzen umea ebaluatu eta bilera prestatu zuena. Lan honi esker ume baten gurasoekin egin beharreko bilerak nolakoak diren eta nolako jarrera hartu behar den ikasi dut, eta hori islatu nahi izan dugu guk egindako rol play-ean. Baina noski, ez genuen dena ondo egin, izan ere nahiko gauza egin genituen gaizki, beraz lan honekin ere gure burua ebaluatzen eta kritikatzen ikasi dut, behintzat lehen nekiena baino hobeto. Gurasoentzako notatxoa egiten ere ikasi dut, beharrezkoa izango dena benetako irakasle izaten naizenean.

Beraz, ikusi daitekeen bezala, gauza ugari ikasi ditut ikasgai honen bidez, ez bakarrik kontzeptu teorikoak (estudiatu), baizik eta irakasle batek aurrean izango dituen egoerei aurre egiten ikasi dut, beti ere simulazioak edo antzezpenak egiten. Ikasgaiaren izenak ongi esaten duen bezala irakaslearen funtzioa zein den eta nola jokatu behar duen ikasteko baliagarria izan zait ikasgai hau eta egindako lan guztiak.

Goian aipatu dut zer ikasi dudan ikasgai honetan, baina zertarako balioko dit hau gero irakaskuntza munduan? Honako kontzeptu mapan azaltzen dut:

Geletako biolentzia

Gero eta maizago ikusten dugu iragarkietan irakasleenganako biolentzia goraka doala. Biolentzia hau ez da fisikoa izan behar, psikologikoa ere izan daiteke (mehatxuak, irainak...). Halaber, irakasleenganako biolentziaz aritzen garenean, ikasleen biolentziaz ari garela uste dugu. Baina, gero eta normalagoa da ikustea gurasoen irain eta mehatxuak ere. Ikasleek bilatzen dutena da irakaslea gutxiestea, beste ikasleen gainetik dagoela frogatzeko edo aldarrikatzeko. Gurasoek bilatzen dutena da beren semeak edozerren gainetik defendatzea, eta berdin zaie irakaslea jotzea edo iraintzea. Kasu hauek, kasu larrienak dira noski, baina hala ere, goraka doaz.

Nola izan daiteke posible irakasle batek irain eta mehatxu hauek jasatea? Are gehiago, nola da posible gurasoek horrelako gauzak egitea? " De tal palo, tal astilla" esaten da gazteleraz. Irakasleak, babesgabeak sentitzen dira, eta asko beldurrez doaz lanera, eta hau pentsaezina da. Beraz, irakasleen segurtasuna ziurtatzen duen erakunde bat ezarri beharko litzateke, irakasleen ziurtasunerako.

Gutako batzuk, errealitate hau bizi dugu. Behin batean, batxilergoan egotean, irakasle batek tutoretza bat izan zuen bere ikasle baten guraoekin. Gurasoek bilera horretan irakasle mehatxatu zuten, ez zeudelako ados irakasleak bere semeari egindako ebaluaketarekin. Irakasle honek, ondorioz, denuntzia jarri zuen eta ikaslea gelaz aldatu zuten eta gurasoek dirua ordaindu behar izan zuten.

Umeen eskuzabaltasuna

Gaur egun, askok esaten dute hezkuntzak porrot egin duela, ez dituela umeak ondo hezi eta beste eredu bat behar dela. Agian ez da perfektua izango, baina bere helburuetariko batzuk bete ditu. Heztea ez da bakarrik teoria irakastea, baloreak transmititzea ere hezkuntzaren helburuetariko bat da. Hori da askok ikusten ez dutena. Jendeak ez du ulertzen zer den heziketa eta ondorioz eskoletan ematen den heziketa txarra dela diote. Bideoan ikus daitekeenez, balore horiek transmitituak izaten ari dira. Umeek eskuzabalak izatea zer den ikasi dute, eta bere eguneroko bizitzetan aplikatzen dute.

Egindako proba nahiko erreza da. Bi plater jartzen dira, estalita betiere. Bi umeek tapa kentzean, bietako batek ez duela ezer ikusten dute, eta besteak otarteko bat duela. Eta zer egiten dute ume guztiek? Ezer ez duenari otarteko erdia eman. Hona hemen hezkuntzaren garaipenetako bat.

Murrizketen aurrean alternatibak bilatzen

Gizartearen gehiengo bati eragiten dio  hezkuntza murrizketak. Honen aurrean, badira alternatibak bilatzen saiatzen diren lekuak. Honen eredu da Sevilla hiriko San Pablo auzoan burututako jarduerak.
Bertan, IES Las Aguas izeneko eskola bat itxi nahi izan da murrizketak direla medio. Argazkian azaltzen den bezala murrizketa hau 4512 irakasle lanik gabe usten ditu.
Auzoak, gurasoak, ikasleak eta irakasleak honek dakarren ondorioak ikusita antolakuntzari ekin diote eta murrizketen aurrean geldirik ez geratzea erabaki dute. Horrela, eskolan sartu eta hau okupatzea erabaki dute, jada hasi egin zuten kurtsoari jarraipena emanez.
Honekin batera, azken urte hauetan eskola honek jasandako baldintzak salatzea erabaki dute hainbat kexa emanez, hala nola, aldagelen egoera edo material falta ikaragarria.Eskola hau hirugarren munduko hezkuntzarekin konparatzera ere heldu dira.
Argazki hau erakusten digunez, murrizketak denei eragiten digute, baina honen eragina gogorragoa da auzo txiroetan non hezkuntza publikoari garrantzi handia ematen zaion. Hau auzo elkartu baten errealitatea da non alternatibaren bitartez hezkuntza duin baten alde borrokatzen den, argi dutelako gazteak hezkuntzarik gabe ez dutelako etorkizun handirik izango.
Hau da gaur egungo errealitatea. Ikaslego osoa mobilizatzen ari da edozein ingurutan alternatibak bilatzen eta herriaren haserrea erakutziz. Batzuk manifestazioak, itxialdiak, paroak, grebak... egiten dituzte murrizketei erantzun bat bilatu nahian baina gure ustez, murrizketen aurrean eman daiteken erantzun eraginkor eta azkarrenetako bat persona hauek burututako okupazioa da.

Erasmus bekak

Hona hemen Wert ministroaren beste oparietako bat. Oraingo honetan zera dio: Erasmus bekak ezabatu egingo direla, ezin dugula gastu hori ordaintzen segi. Honek zer esan nahi du, ba ikasle asko ez direla beste herrialdetara joango han bere gradua ikastera, garestiegia baita. Beti bezala diru gehiegi ez dutenei egiten die kalte neurri hauek, baina hau ez da berria.Hau da, ikasle konpetiboak eratu nahi dituzte baina horretarako ez dute dirurik eman nahi. Hau da, beste herrialdetara joan nahi duten ikasleei ez diete inolako laguntzarik emango.

Baina jada badakigu nolako den gobernu hau. Ez zaie inporta edozertan murrizketak egitea, bai hezkuntzan eta baita medikuntzan ere. Eta gaur egiten diren murrizketak etorkizunean ere ondorioak edukiko dituzte. Hau da, etorkizuneko irakasleek zaila edukiko dugu lan bat lortzeko murrizketa hauek ez badira gelditzen. Jada zaila bada, imagina ezazue nolakoa izango den horrela segitzen badute. Erasmus beken kasua edo beste beken kasuak hasiera bakarrik dira, eta ez badugu ezer egiten azkenean ezertarako ikasten egongo gara, ez baitugu inoiz lan bat lortuko.

Badakit askok hau irakurriko dutela eta ez dietela kasurik egingo. Oso ondo, baina orain borrokatzen ez duenak ez dezala etorkizunean negarrik egin.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

Tratu txarrak eskolan

Tratu txarrak, Bullying-a izenarekin ere ezagutua, ohikoa bihurtu da gaur egungo eskoletan. Badirudi azkenaldi hontan ikasleen jarrerak bortitzago bihurtu direla arazoa detektatzeko zaia bihurtu delako eta hartzen diren neurriak eskasak direlako . Ikasleek badakite nola, nori eta noiz egin Bullying-a irakasleen edo gurasoen belarritara ez ailegatzeko. Gainera mehatxuak ohikoak dira Bullying-a jasartzen ari den pertsona isilpean jarrai dezan.

Baina noiz hasten dira kasu hauek ematen eta nork jasaten ditu tratu txar hauek? Normalean eskolan ematen da, batez ere nerabezaroa hasten denean eta ohikoena da mutilen artean ematea. Bullying-a bai fisikoki bai psikologikoki eman daiteke.Tratu txar hauek jasaten dituen pertsona "desberdina" da normalean, besteak bezalakoa ez dena. Pertsona honek ez du lagunik hari defendatzeko eta bakarrik sentitzen da. Muturreko kasuetan umea bere burua mesprexatzen du eta munstro bat dela ere pentsatzera ailega daiteke.

Azkenaldietan suizidoak Bullying-a sufritzen hari diren pertsonen artean normala bihurtu da. Pertsona hauek laguntza eskatzen dutenean eskolari, gizarte-zerbitzuari edo irakasleari ez dute erantzunik jasotzen. Gurasoak normalean galduta daude eta ez dakite nola erreakzionatu. Azkenean bere semea eskolaz aldatze hautatzen dute. Zoritxarrez hau ez da konponbide erangikor bat, seguru aski egoera berdina errepikatuko delako beste eskola batean.

Orduan nola konpondu arazoa? Metodo eraginkorrenak gurasoekin kontaktatzea, irakasleak parte hartzea ikasleari ahal den neurrian laguntzeko eta bullying-a egiten dutenei zigor handiak jartzea dira.  Adibidez ikasleen jarrera notetan islatzea, etorkizunean lanbide bat bilatzerakoan aurretik egindakoaren ondorioak pairatzeko.

ETENGABEKO FORMAKUNTZARI BURUZKO IKUSPEGI OBJEKTIBOA

     Jakina da gaur egun etengabeko formakuntzak duen garrantzia. Hau da, gaur egun, nahiz eta gradu bat eduki, jende askok bere ikasketak jarraitzen ditu, bai masterren bidez, eta baita beste gradu batzuen bidez ere. Gaur egun normala da pertsona batek bi gradu edukitzea edo lan heziketako bi kurtso. Eta zergatik egiten dute hau? Gaur egungo lan merkatuak etengabeko formakuntza eskatzen duelako, eta horrela, lana aurkitzeko aukera gehiago daudelako.

     Adierazgarria da jakitea emakume gazteenak direla gehien formatzen diren pertsonak. Datu hau aztertzeko kontuan hartu behar da ere hezkuntzan aritzen diren portzentai altuena emakumeena dela. Beraz, datu honek ez du hainbesteko esangurarik.

     Aurreko guzti hau aplikagarria da hezkuntza mundura. Hau da, irakasleak etengabeko formakuntzan egon behar dira, bai graduondoko masterrak eginez eta baita hizkuntzak ikasiz ere, besteak beste. Honek, hezkuntzaren aberastasuna dakar eta hezkuntza horren kalitatearen hobekuntza. Honekin zera esan nahi dugu, irakasleak hobeto formatuak badaude, ikasleek ere formakuntza hobea jasoko dute. Beraz, irakasleen formakuntzak eragin zuzena dauka ikasleengan. Formakuntza honen adibiderik garrantzitsuena hizkuntzetan aurki dezakegu. Duela 10 urte, adibidez, ez zen ingelesa jakitea beharrezkoa; gaur egun berriz, hizkuntzak funtsezkoak dira hezkuntzan, eta horren adibide da eredu trilinguista. Baina hizkuntzen adibidea ez da adibide bakarra. Gaur egun adibidez, eskola kontzertatuetan, erlijiioari buruzko kurtso bat egitea eskatzen da. Formakuntza formala alde batera utzita ere, esan beharra dago irakaslea etengabeko formakuntzan dagoela egunero zerbait ikasten duelako bere ikasleengandik. Hau da, formakuntza formala garrantzitsua da, baina askoz gehiago ikasten da esperientziaren bidez, klase batean egonez, umeekin kontaktuan eta ez bakarrik liburu baten aurrean.

Erakundeen ikuspegitik, esan beharra dago badaudela hainbat azpiegitura irakasleen artean etengabeko formakuntza hau sustatzeko. Alde batetik "Irale" bazalako zentruak antolaturiko ikastaroak aurki ditzakegu, irakasleen euskara maila igotzeko. Bestetik "Garatu" programak eginiko ikastaroak ere eurkitu ditzakegu, arlo asko hartzen dituena. Irakaskuntza munduaz kanpo ere badaude horrelako klaseak, udalak antolatuak. Hauek denak doainik dira. Honetaz aparte, noski, kutso pribatuak badaude, ordaindu nahi duenaren eskura.

Azkenik eta bukatzeko esatea ez dagoela iturri esanguratsurik, baina batenbat badago hala nola, hemen click eginez aurkituko duzuen web orria. Honkin lotuta ere dokumentu hau irakurtzea aberasgarria izan daiteke.

Aukeratutako Gaia

Gasteiztarrak taldekoak irakasleen etengabeko prestakuntza eta ikasketa hartu dugu lan hau egiteko gai bezala. Honekin zera esan nahi dugu: irakasleak, behin magisteritza gradua aterata ikasten jarraitu behar du. Egunero ateratzen diren teknologia berriak zein ikasi beharreko pedagogiaren inguruko albisteak, irakasle hau birziklatzera behartzen dute, irakasle on bat izan nahi badu behintzat. Beraz, irakaslea formakuntza konstante batean egon behar da, baina nola egin daiteke hau? Azpiegiturarik badago?

Gai hau oso interesgarria iruditzen zaigu gerora guri tokatuko zaigulako. 4 urte barru karrera bukatzen dugunean ez dakigu zer hizkutza edo zer ezagutza mota eskatuko diguten klasea eman ahal izateko. Etorkizunean zer ikasi beharko dugun ezinezkoa da aurreikusten baina lan honekin irakasleei laguntza emateko zer nolako programazioa dagoen aztertuko dugu.

Lau testuen mapa kontzeptuala

Segidan irakurri behar genuen testuen mapa kontzeptuala:

Irakaslearekin izandako elkarrizketen kontzeptu mapa

Behin guztion esperientzia eta iritziak bateratuta, hauek dira guk ateratako ideia nagusiak, mapa kontzeptual batean aurkeztuta.

Irakasle elkarrizketei buruzko talde hausnarketa

Irakasle elkarrizketei buruz hausnarketa hau egiteko taldekide guztiak elkartu eta hainbat ideia nagusi eta iritzi ezberdinak eman ostean hainbat ondorio atera ditugu.

Denok ados jarri gara esanez irakasleek pertsonekin lan egiten dutela (ez makinekin edo antzekoekin, gainontzeko langileak bezala); hauek sentimenduak dituztela eta okertu daitezkela. Horregatik irakasle izateak ikasleak entzutea, laguntzea, klasea emateko gogoak izatea... dakar, eta nola ez, pazientzia handia izatea.

Bestetik, elkarrizketa egin diogun irakasle orok argi utzi du unibertsitatean ikasten dena nahiko teorikoa dela eta gero errealitatea oso ezberdina dela. Irakasle ona izateko esperientzia eta praktika asko izatea ezinbestekoa da eta honetaz gain umeak ulertu eta haiekiko harremana ona izatea beharrezkoa da. Irakasle on bat askotan aurkitzen dugun irakasle aspergarri eta autoritarioaren kontrakoa da. Ez du berak bakarrik hitz egin behar, baizik eta klaseak dinamikoak egin behar ditu.

Irakasleek guri argi utzitako beste gauza bat zera da, harremnez beteriko lanbidea dela. Haurrekin, gurasoekin, lankideekin... harreman konstante batean zaude eta horietako batzuekin nola jardun ez da irakasten karrera honetan, gurasoekin adibidez. Gainera, harreman hauek guztiek garrantzi handia hartzen dute, hauen arabera lan polit eta eramangarria izan daitekelako edo, bestalde, lan astun eta gogaikarria.

Bukatzeko, irakasle on baten beste ezaugarri bat klasea ematerako orduan positibotasuna transmititzea da. Honek esan nahi du zailtasunak dituzten ikasleei laguntza gehiago ematea eta ikasle txarrak direnaren ideia burutik kentzea.

Ideia guzti hauen ondorio bezala ohartu gara ez dela erraza irakasle izatea eta prestakuntza handia beharrezkoa dela. Baina denok ados gaude ere elkarrizketa egin ostean irakasle izateko gogoak handitu zaizkigula.

Irakaslesrekin izandako elkarrizketa

Irakasle gogangarri bati elkarrizketa bat egin behar genuela jakitean, ez nuen oso argi izan ez nori egin, ezta nola egingo nuen elkarrizketa hori, hau da, nola esan irakasle horri bera izan dela nik izan dudan irakaslerik hoberena, lotsa pixkat ematen baitzidan.

Azkenean, Koldo Zubia aukeratu nuen, DBH-n izandako gizarte irakaslea dena, eta orain behar bereziak dituzten ikasleekin ari dena. Hura aukeratu nuen izan dudan irakaslerik hoberenetarikoa izan delako eta harengatik gauza asko ikasi ditudalako, bai irakasle bezala eta baita pertsona bezala ere.

Ostiralean joan nintzen harekin hitz egitera, baina institutuan esan zidaten momentu horretan ez zegoela ikastetxean. Ondorioz, nire telefonoa utzi nien Koldori esateko. Ostiral horretan bertan deitu ninduen eta astelehen honetan geratu gara, gaur goizean.

Beraz, insitutura heltzean nahiko urduri negoen eta are gehiago Koldo hurbildu zaidanean. Elkarrizketa ikastetxeko gela batean egin dugu, behar bereziak dituzten ikasleen ikasgela batean. Nahiz eta hasieran urduri negoen, berarekin berbetan egin ahala, nire urduritasun hori desagertu egin da eta azkenean gustora egon naiz berarekin.

Lana bidali zigutenean tontakeria bat zela pentsatu nuen, beste edozein lan bezalakoa. Orain ordea, beste era batera ikusten dut lan hau. Hau da, beste lan askotatik ez dugu azken finean ezer ikasten, teoria hutsa idazten dugu. Kasu honetan ezberdina da, zerbait ikasi dut elkarrizketa honetaz eta beraz, nahiko pozik nago.

Irakaslearekin elkarrizketa

Irakasle bati elkarrizketa bat egin behar niola jakin nuenean ez nuen argi izan nori egin behar nion. Irakasle asko izan ditut nire bizitzan zehar eta zaila izan zen horietako bat aukeratzea baina azkenean Carlos hautatu nuen. Nire gimnasiako irakaslea izateaz aparte nire amaren lankidea izan zen ere, beraz ez zen zaila izan bere telefono zenbakia lortzea. Deitu eta egun batean geratzen saiatu ginen baina  ez zen posible izan astegun batean bere eskolara joatea elkarrizketa burutzera. Hau ikusita, berak bere  etxera gonbidatu ninduen, larunbat edo igande batean joateko. Ideia honek ez zidan grazia handirik egin, baina bera tematu zen, eta besterik ezean… Beraz, elkarrizketa nolakoa izango zen eta zelako galderak egingo nizkion esan nion eta igandean bere etxera joatekotan geratu ginen.

Azkenean igandea ailegatu zen eta bere etxera joan nintzen. Oso urduri nengoen; zurea ez den etxe batera joatea eta zure irakasle ohi batekin ordu bateko solasaldia izatea ez da oso plan erosoa, baina horra joan nintzen. Elkarrizketa hasi baino lehen,  eskatutako galdera minimoak berriro erakutsi nizkion eta berak pixkat pentsatuta euki zuenean bere etxeko terrazara atera ginen elkarrizketa burutzera, eta berak bere puruak erre zitzan.

Hasieran, nik bere lehenengo urteak nolakoak izan ziren azaltzeko eskatu nion, eta berak horrekin hasiz, ia galdera guztiak erantzun zizkidan 25 minututan, monologo bat balitz bezala, kontzeptu batzuk beste batzuekin lotuz eta, nola ez, nire lana erraztuz. Hori bai, 8 minutu bakarrik gindoazela dei bat egin zioten eta joan egin behar izan zen, baina horretaz aparte, ez genuen inolako etenik izan. 

Gutxika gutxika, ni konfidantza hartuz joan nintzen eta azkenean ordu eta erdiko solasaldi bat bilakatu zen; berak hezkuntzari buruzko bere iritziak emanez eta nik nireak (oso antzekoak, portzierto). Denetarik hitz egin genuen, bai heziketa fisikoari buruz, baita gaur egungo hezkuntza egoerataz ere. Bitxikeria moduan esan beharra dago solasaldiaren bukaera nire mobilaren bateriak markatu zuen, bateria bukatzear baitzegoen.

Oso esperientzia ona izan da. Esperientzia handiko pertsona baten bizipenak eta iritzia entzunda asko ikasi dut, eta nire lanbidea izango denari buruzko hainbat erreflexio sortarazi dizkit.

Elkarrizketa irakaslearekin

Pasaden Ostiralean eskolako Ingeleseko irakasle bati elkarrizketa egin nion. Bakarrik bi urtetan zehar eman zidan klase baina oroitzapen oso ona neukan irakasle honetaz. Klaseak interesgarriak egiten ditu eta denbora  askotan zehar klaseak eman arren irakasle lanbidea benetan atsegin du.  Horrexegatik berarekin kontaktatu nuen eta kafetegi batean adostatu genuen elkarrizketa.

Kafetegira iritsi bezain pronto berak ailegatu zen. Hasieran eskerrak eman nion denbora nirekin paseatzeagatik eta berehala elkarrizketa hasi genuen.  Izotzaldia urtzeko gure bizitzaz hitz egiten hasi ginen, hau da, familiaz, ikasketaz eta etorkizunerako planei buruz. Egia esanda pixka bat urduri nengoen urte bat baino gehiago pasa zelako azken alditan ikusi genuenetik eta inoiz ez dudalako horrelako elkarrizketa bat izan berarekin.  Nire harremanak berarekin oso onak izan dira beti baina ikasle-irakasle kontzeptu maila batean.

Zorionez berak oso lasai zegoen eta nahi dudana kontatu dezakeela esan zidan. Oportunitatea aprobetxatu nuen eta esaten zuena apuntatzen nuen bitartean bere oroitzapen gogoangarriak kontatzen zidan. Esan zidan moduan maisu bezala klaseak ematen hasi zenean oso galduta eta fidagaitz sentitzen zen ez zuelako umeekin esperientzia gehiagorik izan iraganaldian.  Baina debora pasa ahala klasera gero eta gustuago joaten zen eta konturatu zen hori zela bizitzan egin nahi zuen lanbide bakarra.

Gainera elkarrizketan aholku oso gomendagarri bat eman zidan:  “Gero eta klasera umore onez joan orduan eta ikasleak gehiago disfrutatuko dituzte ikasketak”. Niretzat esperientzia oso positiboa izan zen konfiantza sortu nuelako berarekin eta esan zidalako nahi dudanentzat laguntza eskatu ahal diodalako. 

IRAKASLE BATEKIN ELKARRIZKETA

Klasean irakasle miresgarri bati elkarrizketa egitearen lanari hasiera eman nion pasaden asteazkenean.Aukeratutako irakaslea Aitor deitzen da eta gorputz hezkuntzako  irakaslea da, Mendebaldea institutuan pasaden urtean klase eman zidan  eta hau aukera egokia ikusi nuen elkarrizketa egiteko.

 

Beraz, lehen aipatu dudan bezala, asteazkenean  insttitutura sartu eta bera klase ematen ari zen gimnasioan sartu nintzen.Aitor agurtu eta  pixka bat urduri negoen ez nekielako nola azaldu zertarako negoen bertan.Azaldu ostean, galderak erakutsi nizkion ideia bat egiteko eta ikaratu egin zen ikusi zuenean elkarrizketak iraupen handia izango zuela.Tarte txiki bat hitz egiten eman ondoren, azkenean geratu ginen hurrengo egunerako elkarrizketa burutzeko.

 

Ostegun goizean, bertan agertu nintzen eta elkarrizketari hasiera eman genion liburutegian.Hasieran, elkarrizketan edo materian nahiko zentratu ginen , hau da, galderei erantzun zehatz bat bilatu nahian. Elkarrizketako lehengo bost minutuak igaro ostean elkarizketa asko zabaldu zen eta momento batzuetan galderak alde batera usten genituen eta bi adiskideen arteko elkarrizketa bat zirudien.Argudioak biok ematen genituen errazago egiteko eta askotan Aitorrek galdera batetik beste batzuk sortzen zituen gehiago luzatzeko eta informazio gehiago emateko.

 

Hogeita hamar minutu pasatu ostean liburutegian jendea sartzen hasi zen eta atsedenaldi bat egiteko aprobetxatu genuen eta bertatik atera eta gorputz hezkuntzako mintegira joan ginen.berta hogei minutu eman ostean  elkarrizketari bukaera eman genion.

 

Elkarrizketa oso interesgarria eta eroso sentitu nintzen.Parte hartzaile ere eta gauza berriak ikasi nituen  adi adi egon nintzelako ezer ere ez ahazteko, baina hala ere  hasieratik jarri nuen mugikorreko grabagailua inolako ezaugarririk ez galtzeko.Bukatzerakoan bere korreoa eman zidan elkarrizketa pasatzeko eta nik webgune hau eman nion gure iruzkin eta hausnarketak ikusi ahal izateko.



Kontzeptu mapa

Hau 2. testuko kontzeptu mapa da. Danimarkako hezkuntzari buruz doa eta hau da guk eginiko lana. Ez da go oso ondo garatuta testua ulertzen zaila zelako eta Danimarkako hezkuntzaren historiari buruzko datu asko ematen zituelako.

Mapa kontzeptuala, hezkuntza bereiziari buruzkoa

Honako mapa kontzeptuala, Anne Moir-i egindako entrebista batetik ateratako mapa kontzeptuala da. Anne Moir, hezkuntza bereiziaren aldeko jakituna da, mapa kontzeptualean agertzen diren arrazoiengatik.

Aukeratzeko mapa kontzeptuala

Hemen aurkezten dizuguna aukeratzeko Ballarin P. "El mito de la coeducacion" kontzeptu mapa da. Aste honetan zehar mapa finala igotzea espero dugu.

Mapa Kontzeptuala

Hemen aurkezten dizuguna 1. testuko (The pseudoscience of single-sex schooling) kontzeptu mapa da. Ez dago guztiz bukatua eta badakigu mapa kontzeptuala testu guztiak hartu behar dituela, baina honela hasi gara gu. 

Pigmalion efektuaren arazoen konponbideak

Pasaden astean, Pigmalion efektuari buruzko artikulu bat irakurri genuen, nahiko interesgarria iruditzen zaidana. Baina, arazo batzuk ere baditu, eta arazo horiei konpnbidea bilatzea da gure helburua oraingo honetan.

Lehenbizi aurkitutako arazoa honako hau da: Pigmalion efektuak ez du ikasle txarren eboluzioa hobetzen. Hau da, ikasle txarrek ez dute hobera egingo,nahiz eta haiek saiatu. Zergatik? Gure ustez "txarrak" direnez, ez dizkiegu mezu positiborik bidaltzen eta ondorioz, negatiboak bakarrik jasotzen dituzte. Beraz, ez dute hobera egingo teoria honen arabera. Honen aurrean ezin dugu ezer egin behar. Ikasle txarra badela pentsatzen badugu ez dago ezer egiterik. Beraz, aurreiritzi eta iritzi guztiak ezabatu behar dira eta ikasle guztiak ikasle onak balira bezala tratatu behar ditugu.

Hona hemen beste arazoetako bat. Irakasleak subjetiboak gara, hau da, beti ditugu "faboritoak" direnak, eta baita ikasle "txarrak" ere. Beraz, ez ditugu guztiak berdin tratatzen eta beraz, haien arteko diferentzia handiagotu egingo da. Ondorioz, subjetibotasun guzti hori ezabatu egin behar da, hau da, ezin ditugu ikasle faboritorik eduki ezta ikasle txarrik ere. Gainera, subjetibotasun hori, notetara ere eraman dezakegu. Hau da, ikasle "on" baten izena ikustean azterketa batean, azterketa horrekiko jarrera positiboki aldatzen da eta justu kontrakoa ikasle "txar" baten izena ikustean.

Beraz, subjetibotasun guztia ezabatu beharra dago, eta ikasle guztiak berdin tratatu. Guztienganako jarrera positiboa eduki beharra dago, nahiz eta zaila izan, zeren beti egongo dira besteak baino hobeto ikusten ditugun ikasleak, baina hala ere, saiatu beharra dago

Pigmalion efektuaren arazo eta konponbideak

Pasaden asteazkenean, pigmalion efektuari buruzko artikulua irakurri genuen klasean bakarka eta gero, taldeka, honek ekar zezakeen efektu negatiboak edo alde txarrak eman genituen.

Orain efektu negatibo hauek aipatuko ditut eta honen aurrean nire ustez erantzun egokia azalduko dut.

Alde batetik, arazo bezala ikusi genuen ikasle batzuk, ¨ikasle txarrak¨ deiturikoak ezin dutela eboluzionatu irakaslearekin konfiantzarik ez dutelako, honi beldur diotelako...Honen aurrean, irakaslea izan behar da pausoa aurrera ematen duen lehenengoa.Ikasle oro erratu daitekelako eta beste aukera bat merezi duelako.

Bestetik, ikasleak berdin ez tratatzea eta diferentziak sortzea ikasle bakoitza ebaluatzerakoan izan zen.Hau diskriminazio hutsa da eta honen oinarria edozein izan daiteke, hala nola, arraza, generoa arroparen arabera...Hau askotan irakasle askok inkontzienteki egiten dute eta batzuk hobeto tratatuak dira beste batzuk baino nahiz eta irakasleak ez konturatu.Hau gainditzea ez da erraza baina irakasleak esfortsu handiak eginez objetiboa izaten saiatuko da eta arazo bezala planteatzen dugun subjetibotasuna gaindituko du.

Ikusi genuen beste arazo larri bat da irakasle batek ¨ikasle txarra¨ deituriko honen aurrean gaizki tratatuz gero eta esanez ez dela ikasle on bat , azkenean ikasleak hau barneratu eta ez du sinistuko ikasle ona dela eta ongi egiten dakiela.Hau , irakasleak barneraturiko ideiarengatik da.Irakasleak hau konpontzeko jarrera positiboa izan behar du eta nahiz eta ikasle batek zerbait gaizki erantzun edo egin irakasleak animatu behar du aurrera jarrai dezan.

Azkenik, irakasleek ikasle batzuen aurrean mesfidantza handia dutela aipatu genuen eta hau irakaslea beti ikaslearen aurka egotea egingo du.Honen aurrean, lehen aipatu dudan bezala, egin daiteken bakarra jarrera postiboa izatea eta ikaslearen alde agertzdea da.

Pigmalion efektuaren arazoen konponbidea

Pasaden asteazkenean irakurri genuen artikuluaren arabera pigmalion efektuak bi motatako jarrerak sortzen ditu. Alde batetik, irakasleak emaitzak onak espero  duenean  ikasleengan, hauek emaitza hobeagoak lortzen dituzte. Portaera honi pigmalionen efektu positiboa deritzo. Beste aldetik, hezitzaileak konfiantza gutxi duenean ikasleen emaitzetan kontrako jarrera sortzen da, hau da, pigmalionen efektu negatiboa. Hurrengo artikuluan efektu honek sortzen dituen arazoak aztertuko ditut: 

Ikusi genuen arazoen artean ikasle guztiak berdin ez tratatzea zen larrienetariko bat. Arazo honek klasifikazioak sortzen ditu ikasleen artean, hau da, ikasle onak bereizten ditu ikasle txarren artean eta inkontzienteki taldeak sortzen dira klase barruan.  Konfiantza gehiago izaterakoan ikasle onen taldean, hauei gehiago laguntzen eta zalantzak hobeto argitaratzen die irakasleak. Ikasle txarren taldea, berriz, baztertuta geratzen da irakasleak ez dielako informazio berdina ematen.

Ikasle guztiak berdin tratatzea irtenbide bakarra da arazoa guztiz konpontzeko. Irakasleak ikasleek jenioak bezala tratatu behar ditu hauek emaitza hobeagoak lortzeko helburuarekin. Halaber, ikasle “atzeratuei” gehiago lagundu behar die hauen konfiantza eta ahalegin handiago lortzeko asmoarekin.

Aurreko arazoekin erlazionatutako dagoen beste arazo bat ikusi genuen planteamendu orduan, mesfidantza arazoa.  Adibidez ikasle txar batek ondo erantzuten duenean irakasleak  proposatu duen zalantza bati. Egoera hau ematen bada, irakasleak ez dio ikasleari sinestuko berarekin sortutako mesfidantzagatik. Hau da, irakaslearentzat ezinezkoa iruditzen zaio ikasle txar batek erantzun egokia ematea.  Hau oztopo bat sortzen du, ikasle txarrak ezin dutelako eboluzionatu ez daukatelako irakaslearen konfiantza ezta laguntza. Irakasleak ez die ikasle hauei laguntza eskainiko nahiz eta hauek ahalegindu, irakasleak ikasle txarrak bezala ikusi jarraituko duelako.

Azkeneko arazo esango litzateke objetibotasun falta ikasleak kalifikatzeko orduan. Hau da, irakaslea subjektiboa da eta ikasle “hoberenei” nota hobeagoak jartzen die merezi ez dutenean, bakarrik gogoko dutelako.

Artikulua irakurriz gero esan dezakegu konturatu gabe gure pentsaerak erakusten dugula eta ikasleak ezin direla klasifikatu, denak gaitasunak dituztelako jenio batzuk izateko bidean.

Pigmalion efektuak sorturiko arazoetarako irtenbide bila

Pigmaleon efektuak hainbat alde txar ekar ditzake hezkuntzan ematen denean. Gasteiztarrak taldekoak honako arazoak aurkitu ditugu eta hauek dira nik proposatzen ditudan irtenbideak.

Hasteko "txarrak" diren ikasleek ezin izango lukete eboluzionatu. Hau konpontzeko zailtasunak dituzten ume horiekin banakako plan espezifikoak prestatuko nituzke, guztiak aurrera egin ahal izateko.

Honetaz aparte, gustuko ez dituzun ikasleak edo haiengandik gutxi espero duzun ikasleak, nahiz eta haiek ahalegindu onak izaten ez dute lortuko, zuk ikasle txarrak direlako pentsatzen duzulako. Honek ikasleak desberdin tratatzea eragiten du, eta ondorioz ikasleen arteko diferentziak sortzen dira. Arazo honen irtenbidea ez da erraza aurkitzen, baina horrelakorik ez gertatzeko (ikasleen arteko diferentziak sortzea eta onak edo txarrak diren esatea) nik ez nuke klasearen balorazio orokor bat egingo; hau da, ume bakoitza aztertuko nuke eta ez nituzke kontuan hartuko emaitzak bakarrik, eboluzioa baizik, beti ere minimoetara ailegatzen bada.

Gainera, ikasle "txar" hauek erantzun zuzen bat ematen dutenean ez duzu guztiz sinisten bere kabuz egin duenik, eta nolabaiteko mesfidantza sortzen da umearekiko. Kasu honetan egin beharrekoa guztiz kontrakoa da. Ume hauek normalean mezu negatiboak jasotzen ohituta daude eta konfidantza gutxi daukate bere buruarengan. Irakasle bezala ume hauek ondo egiten dutena goraipatuko nuke, haurrak ikusteko berak ere gauza onak egiteko gai dela, eta besteok hau baloratzen badakigula.

Azkenik objetibotasun falta sortuko litzateke azterketak edo dena delakoak zuzentzerako orduan. Azken arazo hau konpontzeko, nik, irakasle bezala, azterketak norenak diren jakin gabe zuzenduko nituzke.

Egia da irtenbide hauek gauzatzea zaila dela eguneroko lanean, baina kontuan izan behar dugu ume bakoitza ezberdina dela eta lagundu behar diogula aurrera egiten gure lana bere beharretara egokituz.

Irakaslearen estatus aldaketa

Argazki honetan ikus dezakegunez, irakaslearen estatus-a edo gizarteak irakasleari buruz daukan ikuspegia asko aldatu da azken urteotan.Eta, zer da gertatu dena? Ba, honako hau gertatu da: Irakaslea, profesional estimatu bat izatetik, profesional baloratugabe izatera pasa dela. Hau da, duela 50 urte, irakasleak, errespetu handiko pertsonak ziren, inoiz ezin zen haien hitza zalantzan jarri. Gaur egun berriz, irakaslearen erabaki asko kritikatuak izaten dira, batez ere haien seme-alaben notak ez direlako haiek uste edo espero bezalakoak.

Eta esan beharra dago, irakaslearen degradazio hau Espainian eta  beste herrialde gutxi batzuetan gertatu dela,batez ere mendebaldeko europan. Ekialdeko, edo batez ere iparraldeko herrietan, irakaslea oraindik ere profesional guztiz errespetatua da, ea haiengandik zerbait ikasten dugun.

Irakasle robotak

Teknologia oso gauza garrantzitsua bilakatu da gure gizartean; azken urte hauetan izan ditugun aurrerapenek (ordenagailuak, telefono mugikorrak, makinak...) asko erraztu digute bizitza, baina zer punturaino onartuko ditugu aurrepen hauek ?

Hemen klik eginez, robot-irakasleen inguruko berri bat ikusi dezakegu. Honen arabera egindako frogak ondo atera dira eta robotak irakaskuntzan sartzea pentsatuta daukate. Beraz, honen aurran zer geratuko zaigu etorkizuneko irakasleei ? Horrela jarraituz gero ez dugu lanik aurkituko, eta, azken finean, hiri da gure helburua ez ?

Honen inguruko bideo bat eta informazio gehiago ikusi nahi baduzue orrialde honetan aurki dezakezue.

Hezkuntza 3.munduan

Ezin dugu imaginatu 3.munduko herrietako hezkuntza zer egoeran dagoen. Hemen ikusi daiteke egoera ez dela batere ona, eta hauek behintzat non idatzi badaukate, baina hezkuntza zer den ez dakiten herrixkak aurki daitezke hainbat herri txiroetan.

Argazki honek zer pentsatu ematen du. Nola izan daiteke gu gure baliabidetaz kexatzea beste herrialde batzuetan ez badaukate ezta idazteko ere? Nola esan dezakegu ez dugula eskolara joan nahi edo eskola gorroto dugula jakinda badaudela umeak edozer emango luketeenak egunero zerbait berria ikasi ahal izateko?

Argi dago ez gaudela kontzientzatuta hor kanpoan bizi den egoeraz, bestela gehiago baloratuko genuke daukaguna, eta ez naiz hezkuntzaz bakarrik ari, zentzu zabal batean ari naiz. 

Azkenik, ez dago ezta esan beharrik ere herrialde hauei ema ahal zaien laguntza guztia gutxi dela, baina bakoitzak gauza txikiren bat agingo balu egoera hau hobetzeko bidean egongo ginateke, hezkuntza edonoren eskura egon dadin.

Azterketa baten emaitzak ez dezala zure etorkizuna erabaki

Bideo honek kritika zorrotza egiten dio gaur egungo hezkuntzari. Gazte honen ustez, eskolak ez du zertan pertsona bat den bezalakoa definitu behar; ikasleak azterketa eta lanen arabara kalifikatzen ditu eta irudimenaren erabilpena mugatzen du. Gainera, adierazten du eskolara joan gabe pertsona heziak izan gaitezkela. Azkenik, gogoeta bat egitera gonbidatzen gaitu: Zergatk ikasten dugu? Ze helbururekin? Bideo oso gomendagarria